Classics for Charity is ontstaan vanuit een persoonlijk verhaal. Mijn moeder overleed aan ALS toen ik jong was. Zij bleef schilderen zolang haar handen dat nog toelieten. Haar creativiteit, doorzettingsvermogen en warmte zijn voor mij nog steeds een grote inspiratiebron. Jaren later vond ik in fotografie en video mijn eigen manier om te creëren. Vanuit die gedachte is Classics for Charity ontstaan: klassieke auto’s, fotografie en verhalen inzetten om aandacht en geld op te halen voor Stichting ALS Nederland.
Op zondag 24 mei 2026 organiseerden we de Classics for Charity – Oldtimer Photo Experience in de Koekbouw in Veghel. Het idee was simpel: breng oldtimer-eigenaren, fotografen, modellen, visagie en vrijwilligers samen en laat iedereen vanuit zijn eigen passie bijdragen aan één groter doel.
Het werd een dag vol mooie auto’s, creatieve energie en heel veel enthousiaste mensen. Tegelijk kwam na afloop ook de harde vraag: heeft het evenement financieel gedaan waarvoor het bedoeld was? Het eerlijke antwoord daarop is: nog niet.
Inhoudsopgave: Classics for Charity
- Waarom Classics for Charity?
- De dag zelf: auto’s, mensen en energie
- De cijfers na het event
- Wat de enquête laat zien
- Lessons learned
- Hoe het nu verdergaat
- Een selectie van de beelden
- Conclusie
Waarom Classics for Charity?
Na de ALS Autokalender wilde ik onderzoeken of het idee groter kon worden. Niet alleen één kalender of één fotoshoot, maar een dag waarop mensen vanuit liefde voor oldtimers, beeld en creativiteit samen iets konden maken. De naam zegt het eigenlijk al: classics als middel, charity als bestaansreden.
In mijn hoofd zat er een vliegwiel achter. Oldtimer-eigenaren brachten hun auto en verhaal mee. Fotografen en videomakers maakten sterke content. Modellen en vrijwilligers voegden sfeer, styling en organisatie toe. Daarna zouden de foto’s, video’s en merchandise voor aandacht zorgen. Die aandacht moest uiteindelijk leiden tot donaties, sponsors en meer mensen die wilden bijdragen.
De dag zelf: auto’s, mensen en energie
De locatie hielp enorm. De Koekbouw in Veghel heeft precies die rauwe, industriële sfeer die goed past bij klassieke auto’s. Licht, beton, staal, hoge ruimtes en genoeg hoeken om iedere auto een eigen setting te geven.
De dag begon met ontvangst en een gezamenlijke introductie. Daarna volgden creatieve shootrondes, lunch, netwerken, vrije momenten en uiteindelijk een gezamenlijke afsluiting. Wat voor mij vooral bleef hangen, was hoe snel mensen elkaar vonden. Fotografen gingen samenwerken, modellen dachten mee, auto-eigenaren vertelden trots over hun auto en overal ontstonden kleine creatieve teams.
Uit de enquête kwam dat ook duidelijk terug. Mensen noemden onder andere het fotograferen, de locatie, de auto’s, het ontmoeten van leuke mensen en het samen bedenken van poses als leukste onderdelen van de dag. Dat is precies de energie waarop dit project gebouwd is.
De cijfers na het event
Als je alleen kijkt naar beleving, dan was het event geslaagd. Als je kijkt naar het doel om geld in te zamelen, dan moet ik eerlijk zijn: daar is nog veel te verbeteren. De entreebijdragen leverden €220 op voor Stichting ALS Nederland. Losse donaties en sponsors bleven uit.
Die cijfers vertellen eigenlijk het hele verhaal. De aandacht was er wel, maar de stap naar actie was te groot. Mensen zagen de content, bezochten het profiel en waren positief over de dag. Alleen werd dat niet automatisch omgezet naar donaties, merchandise of sponsoring.
Wat de enquête laat zien
Na het event heb ik deelnemers gevraagd hoe zij de dag hebben ervaren. Er kwamen 10 reacties binnen. Dat is geen groot onderzoek, maar het geeft wel een eerlijk beeld van wat goed ging en waar de frictie zat.
Dat contrast vond ik interessant. De dag werd positief ervaren, maar de fundraising was tijdens en na het event niet sterk genoeg aanwezig. Voor 5 deelnemers was het hoofddoel heel duidelijk, voor 4 redelijk duidelijk en voor 1 helemaal niet duidelijk. Dat betekent dat de missie wel zichtbaar was, maar nog niet genoeg vertaald werd naar concreet gedrag.
Een paar antwoorden uit de enquête kwamen vaker terug in verschillende vormen: mensen wisten niet precies waar ze konden doneren, dachten dat de entreebijdrage de donatie was, misten een directe bestelmogelijkheid voor merchandise of ervaarden dat de publicatie van beelden te lang duurde. Daardoor verdween het momentum.
Ook opvallend: 6 van de 10 deelnemers gaven aan dat zij voor een combinatie van auto’s, fotografie, mensen en het goede doel kwamen. 3 kwamen vooral voor de auto’s en 1 vooral voor het goede doel. Dat is helemaal niet verkeerd, maar het laat wel zien dat het goede doel niet vanzelf de belangrijkste drijfveer is. Die moet je dus actiever meenemen in het programma.
Lessons learned
Het makkelijkste zou zijn om te zeggen: het was gezellig, de foto’s zijn mooi en we organiseren gewoon nog een open event. Maar als het woord charity in de naam staat, moet ik ook eerlijk kijken naar wat er niet werkte. En juist daarom kies ik ervoor om het event niet meer in deze vorm door te zetten.
- Maak de donatievraag concreter. Niet alleen zeggen dat het voor ALS is, maar op meerdere momenten letterlijk vragen: doneer nu, scan deze QR-code, koop dit item of sponsor deze oplage.
- Zorg dat merchandise direct te bestellen is. Een interesseformulier is te vrijblijvend. Mensen moeten op het moment van enthousiasme meteen kunnen bestellen.
- Open inschrijving is niet automatisch de beste vorm. Een open event vraagt veel organisatie en verwachtingen, maar levert pas impact op als funding, verkoop, publicatie en opvolging vooraf scherp staan.
- Regel publicatierechten vooraf strakker. Als foto’s pas laat gedeeld kunnen worden, verlies je energie. Vooraf toestemming en een simpele workflow zijn cruciaal.
- Maak iedere deelnemer echt ambassadeur. Auto-eigenaren, fotografen, modellen en vrijwilligers hebben allemaal bereik. Maar dat bereik werkt alleen met duidelijke captions, tags, links en afspraken.
- Kies kwaliteit en focus boven schaal. De beelden en ontmoetingen waren sterk. Voor het vervolg past een compacte shoot op uitnodiging beter dan een brede open inschrijving.
Hoe het nu verdergaat
De belangrijkste keuze is inmiddels gemaakt: we gaan dit event niet meer in deze vorm doorzetten. Er komt dus geen nieuwe open inschrijving en geen tweede editie als breed aanmeld-event. Dat voelt ergens jammer, omdat de dag zelf zo leuk was. Maar het is ook de eerlijkste conclusie.
Wat wel doorgaat, zijn de shoots. De combinatie van klassieke auto’s, fotografie en persoonlijke verhalen werkt. Alleen wil ik dat voortaan kleinschaliger, gerichter en beter voorbereid doen. Daarom gaan toekomstige Classics for Charity-shoots alleen nog op uitnodiging van mij. Ik nodig zelf auto-eigenaren, modellen, fotografen of betrokkenen uit wanneer er een concreet idee, een passende locatie of een goed verhaal is.
Dat geeft meer regie op sfeer, planning, publicatierechten en het charity-verhaal. Geen open inschrijving waarin iedereen tegelijk iets verwacht, maar een geselecteerde shoot waarin vooraf duidelijk is wat we maken, waarvoor het bedoeld is en hoe de beelden worden gedeeld.
Een selectie van de beelden
Ondanks de kritische lessen ben ik trots op wat er visueel is ontstaan. De Koekbouw, de auto’s en de mensen gaven samen precies die sfeer waar ik vooraf op hoopte: rauw, klassiek, creatief en persoonlijk.
Conclusie
Classics for Charity – Oldtimer Photo Experience was een mooie dag. Misschien zelfs mooier dan ik vooraf had verwacht. De sfeer was goed, de locatie werkte, de deelnemers waren enthousiast en de beelden laten zien dat het concept fotografisch veel potentie heeft.
Maar het was ook een reality check. Het event heeft niet de extra donaties opgeleverd waar ik op hoopte. Dat is jammer, maar ook waardevol om hardop te zeggen. Juist daarom ga ik het niet als open event doorzetten.
Voor mij voelt Classics for Charity daarom niet als een afgerond project, maar wel als een project dat een andere vorm nodig heeft. Geen open inschrijvingen meer, maar shoots op uitnodiging. Kleiner, persoonlijker en beter voorbereid. Met meer aandacht voor het verhaal, de beelden, de publicatie en de vraag hoe dit uiteindelijk echt kan bijdragen aan ALS.
En ergens past dat ook bij waarom ik dit begonnen ben. Mijn moeder bleef creëren zolang het kon. Niet omdat alles meteen perfect was, maar omdat creëren betekenis geeft. Classics for Charity houdt die betekenis. Alleen kies ik voortaan voor minder groot, meer focus en meer regie.
Wil jij jouw creativiteit gebruiken om geld in te zamelen voor een goed doel? Neem dan contact met mij op via hello@creativecommunity.nl.