Stan Kuipers is ondernemer, vlogger en Eindhovenaar. Hij bouwde De Troep Taxi op vanuit een periode waarin hij zijn leven opnieuw moest inrichten. In het gesprek met Eindhoven Creative Community gaat het daarom niet alleen over afval ophalen of online bereik, maar over wat er gebeurt wanneer werk, herstel, vaderschap, ambitie en maken steeds meer in elkaar grijpen.
Met een bus vol troep door Eindhoven
Wie Stan Kuipers door Eindhoven ziet rijden, ziet meestal eerst De Troep Taxi: een werkbus, een aanhanger, een route langs adressen waar spullen weg moeten en een camera die regelmatig meeloopt. Voor veel Eindhovenaren is dat inmiddels ook hoe ze hem herkennen. Niet als een afstandelijke ondernemer achter een logo, maar als "die jongen met die troep" die in zijn video's rechtstreeks tegen de stad praat.
Dat bedrijf heet De Troep Taxi. De dienst is eenvoudig uit te leggen: Stan en zijn team halen spullen op en brengen ze naar de stort. Maar juist doordat hij bijna vanaf het begin over het werk is gaan filmen, kreeg iets alledaags een eigen gezicht. Klanten zien niet alleen wat de service doet, ze leren ook de persoon erachter kennen.
"Dit is Eindhoven, hè. Hier kennen we elkaar. Doe gewoon normaal."
Die informele toon is bewust. Stan wil niet klinken alsof hij vanaf een podium vertelt hoe anderen hun leven moeten leiden. Hij praat zoals hij zelf aangesproken wil worden: laagdrempelig, direct en met ruimte voor humor. Tegelijk wil hij dat mensen hem op termijn niet alleen kennen van afval en ritten naar de stort. In zijn persoonlijke video's gaat het ook over zelfreflectie, herstel, onzekerheid en de vraag wat je kunt opbouwen als je opnieuw moet beginnen.
Daar zit precies de maker in Stan. De Troep Taxi is zijn onderneming, Eindhoven zijn decor en de camera het middel waarmee hij van dagelijkse ritten een doorlopend verhaal maakt.
Van vastlopen naar opnieuw beginnen
Voor De Troep Taxi werkte Stan onder andere als kok en als zzp'er in de bouw. De werklust uit die jaren herkent hij nog steeds in zichzelf. Maar hij kijkt ook terug op een periode waarin drank en ander gebruik steeds meer ruimte innamen. Werk, relaties en vaderschap kwamen onder druk te staan en op een gegeven moment merkte hij dat hij zelf niet meer aan het stuur zat.
Het kantelpunt zat voor hem niet in één mooi afgerond inzicht. Er waren meerdere dieptepunten. Uiteindelijk kwam hij op de zolderkamer van zijn ouders terecht en drong door hoe ver hij van zichzelf en zijn gezin was afgeraakt. Hulp vragen werd op dat moment geen theoretische mogelijkheid meer, maar een noodzakelijke stap.
Na de kliniek begon een andere vorm van opnieuw beginnen. Stan beschrijft hoe zijn blik verschoof van "wat kan ik uit de wereld halen?" naar "wat kan ik toevoegen?". Ook zijn relatie met Eindhoven veranderde. Waar stadsgevoel vroeger voor hem soms betekende dat andere steden kleiner moesten worden gemaakt, werd Eindhoven na zijn herstel juist een plek om ergens bij te horen zonder een ander uit te sluiten.
"Ik hoefde niet meer andere steden klein te maken. Ik wilde het gewoon hier voelen."
Die verandering ziet hij ook in zijn vaderschap. Niet het vader worden zelf veranderde hem, zegt hij, maar hij veranderde later binnen zijn rol als vader. Zijn twee zoons zijn nu een belangrijk onderdeel van zijn leven. De verantwoordelijkheid zit voor hem niet in een groot ideaalbeeld, maar in aanwezig zijn, keuzes maken en blijven werken aan zichzelf.
De Troep Taxi: begonnen met een paar tientjes
Na de kliniek zat Stan financieel klem. Hij had nog een inschrijving als zzp'er en een klusbus uit zijn tijd in de bouw. Via buurtplatform Nextdoor zette hij een eenvoudig bericht uit: hij kon voor mensen spullen naar de stort brengen. De eerste ritten deed hij voor een paar tientjes. Er was geen uitgewerkt groeiplan, geen groot merkverhaal en geen strategie voor landelijke uitbreiding. Het moest op dat moment vooral werken.
"Ik was gewoon lekker bezig. Ik dacht: dat gaan we gewoon doen."
Dat eerste jaar noemt Stan achteraf "survival mode". Toch ontstond juist in die fase iets wat later de kern van De Troep Taxi zou worden: hij bleef filmen. Video maken vond hij al leuk en het werk leverde voortdurend kleine verhalen op. Langzaam begon de naam te blijven hangen. In Stans woorden: op een gegeven moment dachten mensen bij troep aan De Troep Taxi.
De eenvoudige stortservice groeide ondertussen door tot De Troep Taxi in Eindhoven met een boekingssysteem, telefonische ondersteuning en meer capaciteit. Een belangrijk moment was de investering in een aanhanger. Voor Stan was dat meer dan praktisch gereedschap: wie zo investeert, zegt eigenlijk ook tegen zichzelf dat het bedrijf geen tijdelijke noodoplossing meer is.
De groei veranderde ook zijn rol. In het begin was Stan de chauffeur, planner, klantenservice, editor en het gezicht van het bedrijf tegelijk. Nu ontstaat steeds vaker de vraag welke taken hij zelf moet blijven doen en welke hij moet overdragen. Dat blijkt minstens zo spannend als het starten.
Eindhoven, waar zijn wij mee bezig?
Op de website van De Troep Taxi staat de zin in grote letters. Maar "EINDHOVEN, waar zijn wij mee bezig?" begon niet als zorgvuldig bedachte slogan. De uitspraak ontstond tijdens het filmen van één video over de stad en werd daarna breed opgepikt. Mensen gingen de zin herhalen en hij dook zelfs op shirts op. Stan vindt dat juist mooi: de uitspraak is groter geworden dan alleen zijn eigen account.
"Er is geen ik. Er is een wij. Wij zijn Eindhoven. Waar zijn wij mee bezig?"
Voor Stan zit de kracht in dat ene woord: wij. De zin wijst niet automatisch naar de gemeente, naar een bepaalde groep inwoners of naar iemand anders die het eerst moet oplossen. Hij wil juist de reflex doorbreken om problemen altijd buiten jezelf te plaatsen. Zwerfafval is het duidelijkste voorbeeld, omdat hij het dagelijks tegenkomt. Maar hij gebruikt dezelfde gedachte ook voor irritatie in het verkeer en andere kleine vormen van gedrag in een drukke stad.
Daarmee wordt Eindhoven meer dan de vestigingsplaats van zijn bedrijf. Stan noemt zichzelf nadrukkelijk Eindhovenaar en zegt dat de stad het decor vormt van bijna alles wat hij maakt. Zijn filmpjes werken volgens hem juist doordat mensen straten, situaties en irritaties herkennen. De stad praat als het ware terug.
Die lokale betrokkenheid is ook de reden dat de missie van De Troep Taxi voor hem breder werd dan ritten naar de stort. Hij wil een goede dienst leveren, maar tegelijk zichtbaar maken hoe inwoners zelf met hun omgeving omgaan. Niet vanuit perfect gedrag - Stan is de eerste die zijn eigen tekortkomingen benoemt - maar vanuit gedeelde verantwoordelijkheid.
Content als motor én als spiegel
Stan zegt zonder omwegen dat video een groot deel van het succes van De Troep Taxi is. Niet omdat ieder filmpje als advertentie wordt bedacht, maar juist omdat het bedrijf via content een persoon kreeg. Veel klanten hebben hem al tientallen keren voorbij zien komen voordat hij voor de deur staat. Het vertrouwen begint daardoor soms al vóór het eerste gesprek.
Opvallend genoeg had Stan zelf niet meteen door dat zijn persoonlijkheid een van de sterkste onderdelen van het merk was. Hij komt niet uit een ondernemersgezin en kreeg gaandeweg hulp van mensen met meer ervaring. Zij hielpen hem herkennen wat er werkte: niet alleen de dienst of de naam, maar de combinatie van energie, herkenbaarheid en een verhaal dat steeds doorgaat.
"Ik deed het goed, maar ik wist niet waarom."
Als maker houdt hij het technisch bewust eenvoudig. Hij edit zijn vlogs zelf in Final Cut Pro en besteedt weinig aandacht aan ingewikkelde color grading of een gelikte filmlook. Voor Stan is montage in de eerste plaats ritme: eruit halen wat niet nodig is en zorgen dat het verhaal blijft bewegen. "Het gaat om het verhaal", zegt hij daarover.
De camera heeft bovendien nog een tweede functie. Meer dan een jaar lang vlogde Stan vrijwel dagelijks. Dat leverde niet alleen bereik op, maar ook een vorm van terugkijken op zichzelf. Net zoals schrijven in een dagboek kan helpen om gedachten te ordenen, dwong het filmen hem om de dag opnieuw langs te lopen. Content werd marketing én spiegel.
Maken zonder masker
Wie alleen de energieke Troep Taxi-video's ziet, mist een deel van Stans online werk. Op zijn persoonlijke kanalen praat hij ook over onzekerheid, eenzaamheid, herstel en momenten waarop het leven hem simpelweg tegenstaat. Hij wil niet doen alsof elke dag een succesverhaal is. Juist de video's waarin hij zegt dat iets ingewikkeld voelt, leveren vaak veel herkenning op.
Daar zit wel een spanning. Hoe eerlijk kun je zijn zonder van elk privégevoel content te maken? Stan heeft daar geen vaste redactieregel voor. Zijn manier van filmen is grotendeels unscripted en intuïtief. Eerst gebeurt er iets, dan filmt hij, en pas tijdens het editen beslist hij wat er werkelijk online komt. Die werkwijze past bij zijn stem: niet eerst alles gladstrijken, maar vanuit het moment werken en later kijken wat het verhaal nodig heeft.
"Ik ben gewoon bezig en vrijdag edit ik het."
Een woord dat in zijn video's vaak terugkomt is "courage": iets toch doen terwijl je weerstand voelt. Op dit moment zit die moed voor hem juist niet in harder naar voren stappen. De uitdaging is loslaten. De Troep Taxi groeit en andere mensen nemen taken over. Stan merkt hoeveel vertrouwen dat van hem vraagt.
Dat maakt zijn verhaal als creator interessant. Kwetsbaarheid is bij hem geen los contentformat naast het ondernemerschap. Dezelfde onzekerheden komen terug zodra het bedrijf groter wordt. Maken zonder masker betekent dan ook laten zien dat groei niet automatisch alle twijfel oplost.
Herstel, ego en leren vragen
Van alle lessen uit zijn herstel noemt Stan één vraag de belangrijkste: "Help, ik kom er niet uit." Hij stelt die nog steeds regelmatig - aan ondernemers, mensen om hem heen en anderen die ergens meer vanaf weten. Voor iemand die gewend was veel zelf op te lossen, zit daar volgens hem juist de moeilijke stap: accepteren dat een ander het beter kan weten.
"De allerbelangrijkste vraag die ik ooit heb gesteld is: help, ik kom er niet uit."
Die zin loopt inmiddels door zijn ondernemerschap heen. De groei van De Troep Taxi kwam niet alleen doordat Stan harder ging werken. Er kwamen mensen naast hem die hielpen met keuzes, systemen en het herkennen van kansen. Hulp vragen werd zo geen teken dat hij het bedrijf niet aankan, maar een manier om het serieuzer te bouwen.
Daarmee veranderde ook zijn beeld van hard werken. Stan groeide op met het idee dat harder werken vanzelf wordt beloond. Inmiddels gelooft hij daar minder in. Relaties opbouwen, waarde toevoegen en ruimte geven aan expertise van anderen kunnen volgens hem veel belangrijker zijn dan simpelweg meer uren maken.
Het ego verdwijnt daarmee niet. Het wordt alleen zichtbaarder. Juist wanneer hij merkt dat hij controle wil houden of vindt dat iets sneller moet, probeert hij zichzelf af te vragen of het werkelijk een bedrijfsprobleem is - of vooral iets wat hij zelf moeilijk vindt om los te laten.
Groeien zonder opnieuw weg te rennen
De Troep Taxi groeit, en precies daarin zit voor Stan een nieuwe valkuil. Veel werken voelt voor hem niet altijd als een teken dat het goed gaat. Soms is het juist een alarmsignaal. Als hij merkt dat hij weken achter elkaar alleen maar doorgaat, vraagt hij zich af of hij opnieuw ergens voor aan het rennen is.
"Bij mij gaat het alarmbelletje: hé man, ik ben al drie weken aan een stuk aan het werken. Volgens mij zit ik niet goed in mijn vel."
Daarom bouwt hij grenzen in. De operationele ritten plant hij op vaste dagen en hij probeert andere dagen vrij te houden voor editing, ondernemen en zijn leven buiten het werk. Dat klinkt overzichtelijker dan het in de praktijk is. Als er op een vrije dag een mooie klus langskomt, voelt het nog steeds onnatuurlijk om nee te zeggen.
De volgende groeifase vraagt bovendien dat Stan niet meer overal zelf tussen zit. Er is telefonische ondersteuning, hij werkt aan extra capaciteit en wil steeds meer vanuit regie naar het bedrijf kijken. Dat levert ruimte op, maar ook onrust. Zijn oude reflex zegt: zelf doen, harder gaan, tempo maken. De nieuwe opdracht is vertrouwen op mensen en op een proces dat niet elke dag door hem persoonlijk hoeft te worden gecontroleerd.
Voor Stan is dat misschien de moeilijkste vorm van ambitie: niet minder willen, maar anders leren groeien. Zodat De Troep Taxi groter kan worden zonder dat hij zelf opnieuw verdwijnt in het werk.
Wat wil Stan achterlaten in de stad?
Als Stan vijf jaar vooruitkijkt, hoopt hij dat De Troep Taxi echt een begrip in Eindhoven is. Niet alleen als herkenbare bus of socialmedia-account, maar als een dienst die structureel iets toevoegt aan de stad. Hij zou bovendien graag een manier vinden om de service toegankelijker te maken voor mensen met minder geld.
Zijn ideale toekomst gaat verder dan omzet of meer ritten. Stan droomt van een Eindhoven met minder zwerfafval en ziet mogelijkheden om met De Troep Taxi ook werk of kansen te creëren voor mensen die zelf een moeilijke periode achter de rug hebben. Dat zijn nog geen dichtgetimmerde programma's, benadrukt hij; het zijn richtingen waarvan hij voelt dat ze bij het bedrijf zouden kunnen passen.
"Ik zou gewoon de directeur van De Troep Taxi willen zijn, zodat ik kan blijven werken aan de groei en daarin iets kan betekenen."
Voor makers zit daar een herkenbare les in. Stan begon niet toen alles klopte. Hij begon met wat hij had: een bus, een bestaand zzp-nummer, een buurtbericht en een camera die hij graag gebruikte. Daarna kwam het merk, de groei, de feedback van anderen en het besef dat je niet alles zelf hoeft te kunnen.
Misschien is dat ook waarom zijn bekendste uitspraak blijft hangen. "EINDHOVEN, waar zijn wij mee bezig?" klinkt als een oproep over afval, maar er zit een bredere vraag onder: wat draag je zelf bij aan de plek en de mensen om je heen? Voor Stan zit het antwoord niet in perfect zijn. Het zit in beginnen, eerlijk blijven kijken, hulp durven vragen en vervolgens opnieuw kiezen wat je vandaag kunt toevoegen.
Verder kijken naar Stan en De Troep Taxi
Meer zien van de dienst, de video’s en de Eindhovense verhalen rond De Troep Taxi?
Meer makers uit Eindhoven
Bekijk meer verhalen van makers uit Eindhoven, lees bijvoorbeeld Eindhoven door de ogen van Hanneke Wetzer of sluit je aan bij Eindhoven Creative Community.